ING foutje bedankt.

Een van de eerste fouten die in Nederland gemaakt werd, was dat ING aankondigde dat ze haar klantendata beschikbaar wilde stellen aan derden. Op zich is het idee natuurlijk leuk, maar de meeste mensen willen natuurlijk niet dat hun inkomsten- en uitgavenpatroon zonder tegenprestatie aan derden bekend wordt. De vraag is zelfs zo of mensen in ruil voor bepaalde kortingen zouden willen dat hun bestedingspatroon beschikbaar wordt. Natuurlijk zijn banken en de belastingdienst de grootste bezitters van data, maar het is niet de bedoeling dat deze zomaar op straat komt te liggen. Deze data zou natuurlijk met name interessant zijn voor marketeers. Uiteindelijk is dit alles niet doorgegaan en als ik thuis ben zal ik eens kijken of ik wat bronnen kan vinden voor dit bericht.

Een bron hier.

Overbodige data.

Er is in de wereld ook veel overbodige data. Dat noemt men ook wel redundancy. Soms is het verstandig om eerst te beseffen of je data wel dagelijks wil. Meestal verandert er niet zoveel in een dag, dus hoeft daar ook niet dagelijks over gerapporteerd te worden. Zo is het ondertekenen van e-mails eigenlijk overbodig. Soms kan een beetje nadenken geen kwaad.

Een simpel begin.

Laten wet met dat big-data, maar u mag ook smart-data lezen, eens simpel beginnen met twee voorbeelden. En om het voor mij simpel te houden, begin ik het liefst dicht bij huis. Ik denk dat het begin van big-data begint met het koppelen van databases. En ieder weldenkend mens weet dat de overheid veel data heeft. Het is ergens dan ook logisch dat iemand die een bijstands-uitkering aanvraagt digitaal onderzocht wordt. Maar de vraag is hoe ver kan de overheid daarmee gaan. Een eerste koppeling die ze (de gemeente) kan doen is het koppelen van haar gegevens aan die van de belastingdienst. Heeft degene die een uitkering aanvraagt ook een spaarrekening? Zo ja, wat is daarvan het saldo? Dat is mij persoonlijk overkomen waardoor ik ooit een uur moest fietsen om aan te tonen dat het tegoed op mijn spaarrekening echt maar € 0.17 was en geen € 17.000.- om maar iets te noemen (in dat laatste geval had ik geen uitkering mogen krijgen omdat mijn vermogen dan te hoog was). Dat is gewoon het koppelen van interne data en dat lijkt me geen probleem. Maar mag de overheid bij het verstrekken van een uitkering ook zo maar mijn Twitter-account,Linked-in account en facebook account gaan bekijken? Ja, natuurlijk mag dat want dat is openbare informatie. En in mijn geval geen probleem. Maar als je je facebook account 'open' hebt staan en de ambtenaar ziet dat je het afgelopen jaar drie keer op vakantie bent geweest bent en trots je zojuist aangeschafte BMW laat zien, dan gaan er natuurlijk belletjes rinkelen. Het mag mijns inziens natuurlijk wel, want wat op twitter, facebook en Linked-in staat is openbare informatie. Maar wat nu als je Linked-in profiel, qua werkgevers, niet overeenkomt met data bij het UWV of de belastingdienst? Dan kunnen er natuurlijk belletjes gaan rinkelen. Kortom heb is lang niet logisch dat data altijd juist, tijdig en volledig is.